pamiętacie może bajki z dzieciństwa ? np . smerfy , czy myszka miki ... teraz tworzą wersje komputerowe !!! według mnie to świństwo ;<<<<
a według was ?
piątek, 19 sierpnia 2011
czwartek, 28 lipca 2011
wtorek, 26 lipca 2011
nie żyje przez chłopaka?
W minioną sobotę zagraniczne media poinformowały o śmierci Amy Winehouse. Ciągle nie są znane przyczyny zgonu artystki. Brytyjska prasa twierdzi jednak, że śmierć Amy może mieć związek z jej ex chłopakiem!
Półtora miesiąca temu Reg Traviss podjął decyzję o zakończeniu związku z Amy. Ponoć porzucona gwiazda nie mogła dość do siebie i ratunku szukała w alkoholu i narkotykach. Jej znajomi podejrzewają, że to właśnie te ostatnie przyczyniły się do jej śmierci.
-"Reg bardzo chciał pomóc odmienić jej życie raz na zawsze. Kiedy jednak zdał sobie sprawę z tego, że Amynie jest w stanie pokonać swoich demonów, zdecydował o zakończeniu tego związku." - twierdzi informatorDaily Mail.
Matka Amy Winehouse w jednym z wywiadów powiedziała, że śmierć jej córki była jedynie kwestią czasu. Dzień przed swoim odejściem Amy widziała się z matką. Pożegnała ją słowami "kocham Cię", co jak twierdzimatka artystki, było czymś niespotykanym.
-"Reg bardzo chciał pomóc odmienić jej życie raz na zawsze. Kiedy jednak zdał sobie sprawę z tego, że Amynie jest w stanie pokonać swoich demonów, zdecydował o zakończeniu tego związku." - twierdzi informatorDaily Mail.
Matka Amy Winehouse w jednym z wywiadów powiedziała, że śmierć jej córki była jedynie kwestią czasu. Dzień przed swoim odejściem Amy widziała się z matką. Pożegnała ją słowami "kocham Cię", co jak twierdzimatka artystki, było czymś niespotykanym.
kreatorka m. część 3 .
Przebieranie lalek, rysowanie sukienek, szycie małych ubranek... Tak się zazwyczaj zaczyna. Czy skończy się na międzynarodowych wybiegach dla modelek?
Aby tak było na początek niezbędna jest wiara w swoje możliwości. Bez tego od razu możesz zapomnieć o zachwytach kobiet nad kolekcją Twoich ubrań.
Kto może zostać projektantem mody? Najłatwiej przyjdzie to osobom twórczym, pomysłowym, ale o sporej dawce cierpliwości. Ważna jest również sprawność w posługiwaniu się ołówkiem. Znacznie łatwiej rysować projekty ciuszków mając, choć trochę zdolności malarskich. Choć oczywiście wszystko da się wyćwiczyć.
Praktykę dobrze jest zacząć od ukończenia Technikum Odzieżowego. Jednak zdecyduj się na taką szkołę tylko wtedy, kiedy jesteś w stu procentach pewna, kim chcesz być w przyszłości. Niewiele osób to wie. Na szczęście równie dobrze po liceum możesz zostać projektantką mody. Istnieje wiele, zazwyczaj prywatnych szkół kształcących w tym zakresie. Nie bez powodu trwają one pięć lat.
Pozornie szycie nie jest jakąś wiedzą tajemną - na własne potrzeby z powodzeniem zajmuje się tym wiele amatorek. Może nawet Twoja mama szyje od czasu do czasu na maszynie? W wersji profesjonalnej nie jest to takie proste. Na samych ciuszkach się nie kończy. Przyszli kreatorzy muszą się przecież nauczyć projektować biżuterię, a nawet buty!
Trudy egzaminów i mnóstwo pracy na studiach to jednak nic w porównaniu z wyrzeczeniami, do jakich muszą przywyknąć kreatorzy mody. Nie raz trzeba zostawić własne zainteresowania i pasje na boku, aby produkty nie odbiegały od standardów europejskich. Należy wierzyć, że kiedyś będzie się projektowało to, co się chce. Jednak na razie…
Poza tym o zatrudnienie po szkole nie jest łatwo. Projektant oprócz zajęć twórczych, wiele czasu spędza także nadzorując realizację projektu. Jeśli wszystko jest w porządku, to, co zostało stworzone idzie do produkcji. Później pojawia się w sklepach. Cykl taki trwa pół roku.
PLUSY ZAWODU:
• Brak monotonii, stale nowe wyzwania.
• Możliwość narzucania swojego gustu tysiącom klientów, oglądania efektów swojej pracy.
• Kontakt z interesującymi ludźmi.
• Dobre zarobki.
MINUSY ZAWODU:
• Trudna droga do zawodu.
• Ogromna konkurencja w zawodzie: młodym projektantom często trudno jest znaleźć pracę.
Przebieranie lalek, rysowanie sukienek, szycie małych ubranek... Tak się zazwyczaj zaczyna. Czy skończy się na międzynarodowych wybiegach dla modelek?
Aby tak było na początek niezbędna jest wiara w swoje możliwości. Bez tego od razu możesz zapomnieć o zachwytach kobiet nad kolekcją Twoich ubrań.
Kto może zostać projektantem mody? Najłatwiej przyjdzie to osobom twórczym, pomysłowym, ale o sporej dawce cierpliwości. Ważna jest również sprawność w posługiwaniu się ołówkiem. Znacznie łatwiej rysować projekty ciuszków mając, choć trochę zdolności malarskich. Choć oczywiście wszystko da się wyćwiczyć.
Praktykę dobrze jest zacząć od ukończenia Technikum Odzieżowego. Jednak zdecyduj się na taką szkołę tylko wtedy, kiedy jesteś w stu procentach pewna, kim chcesz być w przyszłości. Niewiele osób to wie. Na szczęście równie dobrze po liceum możesz zostać projektantką mody. Istnieje wiele, zazwyczaj prywatnych szkół kształcących w tym zakresie. Nie bez powodu trwają one pięć lat.
Pozornie szycie nie jest jakąś wiedzą tajemną - na własne potrzeby z powodzeniem zajmuje się tym wiele amatorek. Może nawet Twoja mama szyje od czasu do czasu na maszynie? W wersji profesjonalnej nie jest to takie proste. Na samych ciuszkach się nie kończy. Przyszli kreatorzy muszą się przecież nauczyć projektować biżuterię, a nawet buty!
Trudy egzaminów i mnóstwo pracy na studiach to jednak nic w porównaniu z wyrzeczeniami, do jakich muszą przywyknąć kreatorzy mody. Nie raz trzeba zostawić własne zainteresowania i pasje na boku, aby produkty nie odbiegały od standardów europejskich. Należy wierzyć, że kiedyś będzie się projektowało to, co się chce. Jednak na razie…
Poza tym o zatrudnienie po szkole nie jest łatwo. Projektant oprócz zajęć twórczych, wiele czasu spędza także nadzorując realizację projektu. Jeśli wszystko jest w porządku, to, co zostało stworzone idzie do produkcji. Później pojawia się w sklepach. Cykl taki trwa pół roku.
PLUSY ZAWODU:
• Brak monotonii, stale nowe wyzwania.
• Możliwość narzucania swojego gustu tysiącom klientów, oglądania efektów swojej pracy.
• Kontakt z interesującymi ludźmi.
• Dobre zarobki.
MINUSY ZAWODU:
• Trudna droga do zawodu.
• Ogromna konkurencja w zawodzie: młodym projektantom często trudno jest znaleźć pracę.
• Zwykle trzeba rezygnować z artystycznych wizji na rzecz twardych realiów produkcji przemysłowej.
• Sezonowość pracy i dochodów.
Pozostajesz przy swoich planach?
Aby tak było na początek niezbędna jest wiara w swoje możliwości. Bez tego od razu możesz zapomnieć o zachwytach kobiet nad kolekcją Twoich ubrań.
Kto może zostać projektantem mody? Najłatwiej przyjdzie to osobom twórczym, pomysłowym, ale o sporej dawce cierpliwości. Ważna jest również sprawność w posługiwaniu się ołówkiem. Znacznie łatwiej rysować projekty ciuszków mając, choć trochę zdolności malarskich. Choć oczywiście wszystko da się wyćwiczyć.
Praktykę dobrze jest zacząć od ukończenia Technikum Odzieżowego. Jednak zdecyduj się na taką szkołę tylko wtedy, kiedy jesteś w stu procentach pewna, kim chcesz być w przyszłości. Niewiele osób to wie. Na szczęście równie dobrze po liceum możesz zostać projektantką mody. Istnieje wiele, zazwyczaj prywatnych szkół kształcących w tym zakresie. Nie bez powodu trwają one pięć lat.
Pozornie szycie nie jest jakąś wiedzą tajemną - na własne potrzeby z powodzeniem zajmuje się tym wiele amatorek. Może nawet Twoja mama szyje od czasu do czasu na maszynie? W wersji profesjonalnej nie jest to takie proste. Na samych ciuszkach się nie kończy. Przyszli kreatorzy muszą się przecież nauczyć projektować biżuterię, a nawet buty!
Trudy egzaminów i mnóstwo pracy na studiach to jednak nic w porównaniu z wyrzeczeniami, do jakich muszą przywyknąć kreatorzy mody. Nie raz trzeba zostawić własne zainteresowania i pasje na boku, aby produkty nie odbiegały od standardów europejskich. Należy wierzyć, że kiedyś będzie się projektowało to, co się chce. Jednak na razie…
Poza tym o zatrudnienie po szkole nie jest łatwo. Projektant oprócz zajęć twórczych, wiele czasu spędza także nadzorując realizację projektu. Jeśli wszystko jest w porządku, to, co zostało stworzone idzie do produkcji. Później pojawia się w sklepach. Cykl taki trwa pół roku.
PLUSY ZAWODU:
• Brak monotonii, stale nowe wyzwania.
• Możliwość narzucania swojego gustu tysiącom klientów, oglądania efektów swojej pracy.
• Kontakt z interesującymi ludźmi.
• Dobre zarobki.
MINUSY ZAWODU:
• Trudna droga do zawodu.
• Ogromna konkurencja w zawodzie: młodym projektantom często trudno jest znaleźć pracę.
Przebieranie lalek, rysowanie sukienek, szycie małych ubranek... Tak się zazwyczaj zaczyna. Czy skończy się na międzynarodowych wybiegach dla modelek?
Aby tak było na początek niezbędna jest wiara w swoje możliwości. Bez tego od razu możesz zapomnieć o zachwytach kobiet nad kolekcją Twoich ubrań.
Kto może zostać projektantem mody? Najłatwiej przyjdzie to osobom twórczym, pomysłowym, ale o sporej dawce cierpliwości. Ważna jest również sprawność w posługiwaniu się ołówkiem. Znacznie łatwiej rysować projekty ciuszków mając, choć trochę zdolności malarskich. Choć oczywiście wszystko da się wyćwiczyć.
Praktykę dobrze jest zacząć od ukończenia Technikum Odzieżowego. Jednak zdecyduj się na taką szkołę tylko wtedy, kiedy jesteś w stu procentach pewna, kim chcesz być w przyszłości. Niewiele osób to wie. Na szczęście równie dobrze po liceum możesz zostać projektantką mody. Istnieje wiele, zazwyczaj prywatnych szkół kształcących w tym zakresie. Nie bez powodu trwają one pięć lat.
Pozornie szycie nie jest jakąś wiedzą tajemną - na własne potrzeby z powodzeniem zajmuje się tym wiele amatorek. Może nawet Twoja mama szyje od czasu do czasu na maszynie? W wersji profesjonalnej nie jest to takie proste. Na samych ciuszkach się nie kończy. Przyszli kreatorzy muszą się przecież nauczyć projektować biżuterię, a nawet buty!
Trudy egzaminów i mnóstwo pracy na studiach to jednak nic w porównaniu z wyrzeczeniami, do jakich muszą przywyknąć kreatorzy mody. Nie raz trzeba zostawić własne zainteresowania i pasje na boku, aby produkty nie odbiegały od standardów europejskich. Należy wierzyć, że kiedyś będzie się projektowało to, co się chce. Jednak na razie…
Poza tym o zatrudnienie po szkole nie jest łatwo. Projektant oprócz zajęć twórczych, wiele czasu spędza także nadzorując realizację projektu. Jeśli wszystko jest w porządku, to, co zostało stworzone idzie do produkcji. Później pojawia się w sklepach. Cykl taki trwa pół roku.
PLUSY ZAWODU:
• Brak monotonii, stale nowe wyzwania.
• Możliwość narzucania swojego gustu tysiącom klientów, oglądania efektów swojej pracy.
• Kontakt z interesującymi ludźmi.
• Dobre zarobki.
MINUSY ZAWODU:
• Trudna droga do zawodu.
• Ogromna konkurencja w zawodzie: młodym projektantom często trudno jest znaleźć pracę.
• Zwykle trzeba rezygnować z artystycznych wizji na rzecz twardych realiów produkcji przemysłowej.
• Sezonowość pracy i dochodów.
Pozostajesz przy swoich planach?
kreatorka mody część 2.
Przebieranie lalek, rysowanie sukienek, szycie małych ubranek... Tak się zazwyczaj zaczyna. Czy skończy się na międzynarodowych wybiegach dla modelek?
Aby tak było na początek niezbędna jest wiara w swoje możliwości. Bez tego od razu możesz zapomnieć o zachwytach kobiet nad kolekcją Twoich ubrań.
Kto może zostać projektantem mody? Najłatwiej przyjdzie to osobom twórczym, pomysłowym, ale o sporej dawce cierpliwości. Ważna jest również sprawność w posługiwaniu się ołówkiem. Znacznie łatwiej rysować projekty ciuszków mając, choć trochę zdolności malarskich. Choć oczywiście wszystko da się wyćwiczyć.
Praktykę dobrze jest zacząć od ukończenia Technikum Odzieżowego. Jednak zdecyduj się na taką szkołę tylko wtedy, kiedy jesteś w stu procentach pewna, kim chcesz być w przyszłości. Niewiele osób to wie. Na szczęście równie dobrze po liceum możesz zostać projektantką mody. Istnieje wiele, zazwyczaj prywatnych szkół kształcących w tym zakresie. Nie bez powodu trwają one pięć lat.
Pozornie szycie nie jest jakąś wiedzą tajemną - na własne potrzeby z powodzeniem zajmuje się tym wiele amatorek. Może nawet Twoja mama szyje od czasu do czasu na maszynie? W wersji profesjonalnej nie jest to takie proste. Na samych ciuszkach się nie kończy. Przyszli kreatorzy muszą się przecież nauczyć projektować biżuterię, a nawet buty!
Trudy egzaminów i mnóstwo pracy na studiach to jednak nic w porównaniu z wyrzeczeniami, do jakich muszą przywyknąć kreatorzy mody. Nie raz trzeba zostawić własne zainteresowania i pasje na boku, aby produkty nie odbiegały od standardów europejskich. Należy wierzyć, że kiedyś będzie się projektowało to, co się chce. Jednak na razie…
Aby tak było na początek niezbędna jest wiara w swoje możliwości. Bez tego od razu możesz zapomnieć o zachwytach kobiet nad kolekcją Twoich ubrań.
Kto może zostać projektantem mody? Najłatwiej przyjdzie to osobom twórczym, pomysłowym, ale o sporej dawce cierpliwości. Ważna jest również sprawność w posługiwaniu się ołówkiem. Znacznie łatwiej rysować projekty ciuszków mając, choć trochę zdolności malarskich. Choć oczywiście wszystko da się wyćwiczyć.
Praktykę dobrze jest zacząć od ukończenia Technikum Odzieżowego. Jednak zdecyduj się na taką szkołę tylko wtedy, kiedy jesteś w stu procentach pewna, kim chcesz być w przyszłości. Niewiele osób to wie. Na szczęście równie dobrze po liceum możesz zostać projektantką mody. Istnieje wiele, zazwyczaj prywatnych szkół kształcących w tym zakresie. Nie bez powodu trwają one pięć lat.
Pozornie szycie nie jest jakąś wiedzą tajemną - na własne potrzeby z powodzeniem zajmuje się tym wiele amatorek. Może nawet Twoja mama szyje od czasu do czasu na maszynie? W wersji profesjonalnej nie jest to takie proste. Na samych ciuszkach się nie kończy. Przyszli kreatorzy muszą się przecież nauczyć projektować biżuterię, a nawet buty!
Trudy egzaminów i mnóstwo pracy na studiach to jednak nic w porównaniu z wyrzeczeniami, do jakich muszą przywyknąć kreatorzy mody. Nie raz trzeba zostawić własne zainteresowania i pasje na boku, aby produkty nie odbiegały od standardów europejskich. Należy wierzyć, że kiedyś będzie się projektowało to, co się chce. Jednak na razie…
kreatorka mody
Przebieranie lalek, rysowanie sukienek, szycie małych ubranek... Tak się zazwyczaj zaczyna. Czy skończy się na międzynarodowych wybiegach dla modelek?
Aby tak było na początek niezbędna jest wiara w swoje możliwości. Bez tego od razu możesz zapomnieć o zachwytach kobiet nad kolekcją Twoich ubrań.
Kto może zostać projektantem mody? Najłatwiej przyjdzie to osobom twórczym, pomysłowym, ale o sporej dawce cierpliwości. Ważna jest również sprawność w posługiwaniu się ołówkiem. Znacznie łatwiej rysować projekty ciuszków mając, choć trochę zdolności malarskich. Choć oczywiście wszystko da się wyćwiczyć.
Praktykę dobrze jest zacząć od ukończenia Technikum Odzieżowego. Jednak zdecyduj się na taką szkołę tylko wtedy, kiedy jesteś w stu procentach pewna, kim chcesz być w przyszłości. Niewiele osób to wie. Na szczęście równie dobrze po liceum możesz zostać projektantką mody. Istnieje wiele,
Aby tak było na początek niezbędna jest wiara w swoje możliwości. Bez tego od razu możesz zapomnieć o zachwytach kobiet nad kolekcją Twoich ubrań.
Kto może zostać projektantem mody? Najłatwiej przyjdzie to osobom twórczym, pomysłowym, ale o sporej dawce cierpliwości. Ważna jest również sprawność w posługiwaniu się ołówkiem. Znacznie łatwiej rysować projekty ciuszków mając, choć trochę zdolności malarskich. Choć oczywiście wszystko da się wyćwiczyć.
Praktykę dobrze jest zacząć od ukończenia Technikum Odzieżowego. Jednak zdecyduj się na taką szkołę tylko wtedy, kiedy jesteś w stu procentach pewna, kim chcesz być w przyszłości. Niewiele osób to wie. Na szczęście równie dobrze po liceum możesz zostać projektantką mody. Istnieje wiele,
polecamy piosenki !
Polecam te oto piosenki :
http://www.youtube.com/user/PinkVEVO#p/u/4/5y_EjC3uUMg - pink ,,stupid girls"
http://www.youtube.com/watch?v=KQ6zr6kCPj8&ob=av3e - LMFAO ,,party rock anthem "
http://www.youtube.com/watch?v=fLexgOxsZu0&feature=related - Bruno Mars ,,the lazy song "
w komentarzch możecie pisać piosenki które polecacie !
http://www.youtube.com/user/PinkVEVO#p/u/4/5y_EjC3uUMg - pink ,,stupid girls"
http://www.youtube.com/watch?v=KQ6zr6kCPj8&ob=av3e - LMFAO ,,party rock anthem "
http://www.youtube.com/watch?v=fLexgOxsZu0&feature=related - Bruno Mars ,,the lazy song "
w komentarzch możecie pisać piosenki które polecacie !
hehe
Drodzy Rodzice!
Druh drużynowy powiedział nam, że mamy wszyscy napisać do rodziców, ponieważ najprawdopodobniej widzieliście powódź w TV i bardzo się martwicie.
Nic nam nie jest. Woda porwała tylko jeden nasz namiot i dwa śpiwory. Na szczęście żaden z nas się nie utopił, ponieważ kiedy to się zdarzyło byliśmy wszyscy w górach i szukaliśmy Krzyśka, który zaginął. Zadzwońcie, proszę, do matki Krzyśka i powiedzcie jej, że już wszystko w porządku i że się znalazł. Krzysiek sam nie może do niej napisać, bo połamał sobie obie ręce jak spadał ze skały. Na poszukiwania Krzyśka wyjechaliśmy pick-up`em drużynowego. To było niesamowite. Nigdy byśmy nie znaleźli Krzyśka w tych ciemnościach, gdyby nie błyskawice. Druh drużynowy strasznie się wkurzył, że Krzychu poszedł w góry nikomu nic nie mówiąc. Krzysiek powiedział, że mówił mu przecież, ale to było podczas pożaru, więc drużynowy najprawdopodobniej go nie usłyszał.
Wiedzieliście, że jeśli się wrzuci do ognia butelkę z benzyną to może wybuchnąć? Mokry las nie spłonął, ale jeden z naszych namiotów tak. Także trochę naszych ubrań. No i Stefan będzie wyglądał tak niesamowicie, dopóki nie odrosną mu włosy.
Będziemy w domu w sobotę, jeśli do tego czasu drużynowy naprawi samochód. Ten wypadek to naprawdę nie była jego wina. Hamulce pracowały OK kiedy ruszaliśmy. Druh powiedział, że tak stary samochód miał prawo się popsuć. Prawdopodobnie dlatego, że był tak stary, nikt nie chciał go ubezpieczyć. Ale w sumie uważamy, że ten samochód jest całkiem cool. Tak jak i druh drużynowy. Nie robi nam wymówek jak nabrudzimy w aucie, a kiedy w kabinie robi się gorąco, druh pozwala nam jechać na pace. Trudno żeby nie było gorąco jak jedziemy w 10 osób. Ale odkąd patrol policji zatrzymał nas na autostradzie już nie wsiadamy na pakę.
Czy już wspominałem że druh jest dobrym kierowcą? Przed tym wypadkiem uczył Ryśka jeździć. Ale spoko, pozwalał mu tylko na szybszą jazdę na górskich drogach, gdzie prawie nie ma ruchu. Od czasu do czasu przejeżdżają tam tylko ciężarówki.
Dzisiaj rano wszyscy chłopacy skakali do wody ze skał i pływali w jeziorze. Druh nie pozwolił mi, ponieważ nie umiem pływać, i Krzyśkowi z powodu tych jego rąk; dlatego my dwaj pływaliśmy po jeziorze kajakiem. Fajne jezioro. I głębokie. Chociaż niektóre czubki drzew wystają ponad lustrem wody. Druh nie jest upierdliwy jak inni drużynowi. Nawet nam nie marudził, że nie ubraliśmy kamizelek ratunkowych. Spędza teraz dużo czasu naprawiając samochód, więc staramy się nie zawracać mu głowy głupotami.
Zdobyliśmy już odznaki pierwszej pomocy. Kiedy Dawid nurkował w jeziorze i uciął sobie rękę, sami zakładaliśmy mu opaskę uciskową. Ja i Marek wtedy zwymiotowaliśmy, ale druh powiedział, że to prawdopodobnie było tylko zatrucie pokarmowe po zjedzeniu resztek kurczaka. Druh powiedział, że tak samo wymiotował pojedzeniu, które jadał w więzieniu.
Jesteśmy bardzo zadowoleni, że on wyszedł i został naszym drużynowym. Druh mówił, że teraz jest już dużo mądrzejszy i że zrobiłby TO dużo lepiej niż wtedy. Nie bardzo wiem, o co chodzi. Muszę już kończyć. Idziemy do miasta, żeby wysłać listy i kupić naboje. Nie martwcie się o mnie.
Jest OK. Pozdrawiam.
Druh drużynowy powiedział nam, że mamy wszyscy napisać do rodziców, ponieważ najprawdopodobniej widzieliście powódź w TV i bardzo się martwicie.
Nic nam nie jest. Woda porwała tylko jeden nasz namiot i dwa śpiwory. Na szczęście żaden z nas się nie utopił, ponieważ kiedy to się zdarzyło byliśmy wszyscy w górach i szukaliśmy Krzyśka, który zaginął. Zadzwońcie, proszę, do matki Krzyśka i powiedzcie jej, że już wszystko w porządku i że się znalazł. Krzysiek sam nie może do niej napisać, bo połamał sobie obie ręce jak spadał ze skały. Na poszukiwania Krzyśka wyjechaliśmy pick-up`em drużynowego. To było niesamowite. Nigdy byśmy nie znaleźli Krzyśka w tych ciemnościach, gdyby nie błyskawice. Druh drużynowy strasznie się wkurzył, że Krzychu poszedł w góry nikomu nic nie mówiąc. Krzysiek powiedział, że mówił mu przecież, ale to było podczas pożaru, więc drużynowy najprawdopodobniej go nie usłyszał.
Wiedzieliście, że jeśli się wrzuci do ognia butelkę z benzyną to może wybuchnąć? Mokry las nie spłonął, ale jeden z naszych namiotów tak. Także trochę naszych ubrań. No i Stefan będzie wyglądał tak niesamowicie, dopóki nie odrosną mu włosy.
Będziemy w domu w sobotę, jeśli do tego czasu drużynowy naprawi samochód. Ten wypadek to naprawdę nie była jego wina. Hamulce pracowały OK kiedy ruszaliśmy. Druh powiedział, że tak stary samochód miał prawo się popsuć. Prawdopodobnie dlatego, że był tak stary, nikt nie chciał go ubezpieczyć. Ale w sumie uważamy, że ten samochód jest całkiem cool. Tak jak i druh drużynowy. Nie robi nam wymówek jak nabrudzimy w aucie, a kiedy w kabinie robi się gorąco, druh pozwala nam jechać na pace. Trudno żeby nie było gorąco jak jedziemy w 10 osób. Ale odkąd patrol policji zatrzymał nas na autostradzie już nie wsiadamy na pakę.
Czy już wspominałem że druh jest dobrym kierowcą? Przed tym wypadkiem uczył Ryśka jeździć. Ale spoko, pozwalał mu tylko na szybszą jazdę na górskich drogach, gdzie prawie nie ma ruchu. Od czasu do czasu przejeżdżają tam tylko ciężarówki.
Dzisiaj rano wszyscy chłopacy skakali do wody ze skał i pływali w jeziorze. Druh nie pozwolił mi, ponieważ nie umiem pływać, i Krzyśkowi z powodu tych jego rąk; dlatego my dwaj pływaliśmy po jeziorze kajakiem. Fajne jezioro. I głębokie. Chociaż niektóre czubki drzew wystają ponad lustrem wody. Druh nie jest upierdliwy jak inni drużynowi. Nawet nam nie marudził, że nie ubraliśmy kamizelek ratunkowych. Spędza teraz dużo czasu naprawiając samochód, więc staramy się nie zawracać mu głowy głupotami.
Zdobyliśmy już odznaki pierwszej pomocy. Kiedy Dawid nurkował w jeziorze i uciął sobie rękę, sami zakładaliśmy mu opaskę uciskową. Ja i Marek wtedy zwymiotowaliśmy, ale druh powiedział, że to prawdopodobnie było tylko zatrucie pokarmowe po zjedzeniu resztek kurczaka. Druh powiedział, że tak samo wymiotował pojedzeniu, które jadał w więzieniu.
Jesteśmy bardzo zadowoleni, że on wyszedł i został naszym drużynowym. Druh mówił, że teraz jest już dużo mądrzejszy i że zrobiłby TO dużo lepiej niż wtedy. Nie bardzo wiem, o co chodzi. Muszę już kończyć. Idziemy do miasta, żeby wysłać listy i kupić naboje. Nie martwcie się o mnie.
Jest OK. Pozdrawiam.
komputer a kobieta !
Z komputerem można "to" robic zawsze i o każdej porze ( nawet przy innych), z kobietą nie zawsze...
Komputer zawsze czeka na Ciebie.
Komputer nie porównuje Cię z poprzednim użytkownikiem.
Komputer nie mówi, jak beznadziejny był poprzedni użytkownik.
Komputer nigdy nie zapomina o twoich urodzinach.
Komputer nie spyta, Czy jest inny komputer w twoim życiu?
Komputer nigdy nie mówi o małżeństwie.
Komputer nie zakocha się w Tobie po jednej sesji.
Komputer nie zagląda do Twojego notesu.
Komputera nie interesuje ile masz kont.
Komputer nigdy nie powie "Zostańmy przyjaciółmi".
Komputer nie używa Twojej maszynki do golenia.
Komputer nie bierze Cię w "krzyżowy ogień pytań", gdy zaczynasz sesję.
Komputer można łatwo wyłączyć.
Komputer jest gotowy, gdy tylko Ty jesteś gotowy.
Komputera nie interesuje, jak długo będziesz używał jego konta.
Komputer robi wszystko, co mu powiesz.
Komputera nie obchodzi różnica wieku.
Komputera nie obchodzi, czy jesteś żonaty.
Komputer nie zachodzi w ciążę.
Komputer nie denerwuje się, gdy używasz innych komputerów.
Komputer nie domaga się równouprawnienia.
Komputer nie zmusza Cię do spotkania ze swoimi rodzicami.
Komputer nie ma nic przeciwko temu, żebyś podzielił się nim z przyjacielem.
Komputer nigdy się nie męczy i nie ma bólu głowy.
Komputerowi nie przeszkadza, jeśli nie lubisz jego przyjaciół.
Jeśli nie odpowiada Ci jeden komputer, to możesz go szybko zmienić na inny.
Dla komputera nie ważny jest rozmiar.
Średnia sesja z komputerem trwa cztery godziny.
Nigdy nie musisz mówić "przepraszam" komputerowi.
Możesz zalogować się na kilka komputerów jednocześnie.
Można mieć wiele komputerów i nie mieć kłopotów.
Możesz podłączyć się do komputera i on zawsze będzie na to przygotowany.
Nie musisz mówić komputerowi, że go kochasz.
Wydatki na komputer dają się przewidzieć.
Zachowanie komputerów jest obliczalne.
Podczas wymiany komputer nie zagraża życiu właściciela.
Komputer nie stawia wciąż nowych wymagań.
Dostęp osób trzecich do komputera daje się kontrolować.
Komputery niepotrafią tańczyć i nie wymagają tego od Ciebie.
Komputer jest cierpliwy.
Komputery nie żądają alimentów.
Witam !
Witam ! Zakładam ten oto blog ! Zapisujcie się do obserwatorów ! Nie pożałujecie ! Na tym blogu będzie wszystko !
Julia Viticolo
Julia Viticolo
Subskrybuj:
Posty (Atom)
